Ўзбекча-туркча изоҳли луғат
Ўзбекча-туркча ва туркча-ўзбекча изоҳли луғат
Рафиев, Абдурозиқ; Ўзтурк, Тунжай; Ўзтурк, Юксал; Худойбердиев, Жўра; Мирҳаким, Мирсанжар; Билен, Исмоил; Айдўған, Танер; Аннаев, Аброр (1997). Ўзбекча-туркча ва туркча-ўзбекча изоҳли луғат. Tashkent: Ўзбек-турк лицейлари нашри / Özbek-Türk Liseleri Yayınları.
Большой узбекско-турецкий и турецко-узбекский толковый словарь. Ценен близостью языков, двунаправленностью и объяснениями; полезен для сравнительной тюркской лексикографии.
Алифбо кўрсаткичи
Давлат пули, қимматбаҳо нарсалари, умуман, бойлиги сақланадиган жой.
ХАЗОНРЕЗГИБарг тўкиладиган давр, кеч куз.
ХИЖОЛАТУятдан ўзини ноқулай сезиш.
ХИЛНарсанинг хили, нави, тури, жинс.
ХИЛМА-ХИЛҲар хил, турлича.
ХИЛОФЗид, қарама-қарши.
ХИЛВАТОдамлардан, кўздан йироқ, овлоқ, чекка.
ХИПЧАИнгичка, нозиккина.
ХИРАКир.
ХИРАЛИККир, ноаниқ бўлиш.
ХИРГОЙИПаст овоз билан айтиладиган ашула.
ХИРМОНДаладаги ҳосилни тўплаш ва тозалаш учун ажратилган жой.
ХИРУРГЖарроҳ, тиббиёт мутахассиси.
ХИСЛАТаъзоси. Киши ёки нарсанинг муҳим белгиси.
ХИТОББирор кучли ҳис-туйғу, ҳаяжонни ифодаловчи нидо.
ХИТОБНОМАБирор иш ёки ҳаракат қилишга ундаб ёзилган мактуб, ёзма чақириқ, мурожаатнома.
ХИЙЛАМаълум даражада, бир мунча, анча.
ХИЁБОНКатта, кенг кўча; дарахт ва гул билан ўралган ёʻлка.
ХИЁНАТАҳдини бузиш; хоинлик, сотқинлик.
ХИЁНАТКОРХиёнатчи, хиёнат қилувчи, сотқин.
ХИЗМАТБирор иш ёки меҳнат билан шуғулланиш; бирор ишни бажариш; иш, меҳнат.
ХИЗМАТЧИБирор идора ёки корхонада ёзиш-чизиш билан шуғулланадиган киши; ходим.
ХИЗМАТКОРБой ёки мансабдорларнинг шахсий хизматини қилувчи киши.
ХЎБЯхши.
ХОЧХристиан динини ифодаловчи рамз.
ХОДАКатта дарахтнинг бутоқлари, шох-шаббалари кесиб ташланган пояси, танаси; узун ёғоч.
ХОДИМБирор идора ёки муассасада ишловчи киши.
ХОҲАйрим гаплар ва гап бўлакларини ўзаро боғлаб “ёки”, “ёхуд” каби маъноларда такрор ҳо…
ХОҲИШБирор нарсани хоҳлаш, унга интилиш.
ХОҲЛАМОҚБирор нарсага ўзида эҳтиёж сезмоқ, унга эришиш, етишиш зарур деб билмоқ, истамоқ.
ХОИНХиёнаткорона иш тутувчи.
ХОИНЛИКАҳдни бузиш, хиёнат қилиш.
ХОИНОНАХоинлик билан, хоинларча.
ХОЖАХўжа , хўжайин.
ХЎЖАЎрта Осиёда илгари маълум имтиёзга эга бўлган оқсуяклар ва уларнинг авлодлари.
ХЎЖАЛИКИшлаб чиқаришнинг бирор соҳаси.
ХЎЖАЙИНБирор нарсага эгалик қилувчи шахс; хусусий мулк эгаси.
ХОКАНДОЗОлов ва ш.к. ни олиш,ташиш учун ишлатиладиган дастали асбоб; оловкурак.
ХОКИСОРНиҳоят даражада содда.
ХОЛБЕН, БЕНЕК Баданда, тери устида бўладиган қора туғма доғ.
ХОЛАОнанинг синглиси ёки опаси.
ХОЛАВАЧЧАОпа-сингилларнинг фарзандлари.
ХОЛДОРБаданида холи бор; холли.
ХОЛИБирор кимса ёки нарса билан банд бўлмаган, бўш.
ХОЛИСҲаммага бир хил назар билан қарайдиган, бирор томонга ён босмайдиган, бетараф.
ХОЛИСОНАБарчага баравар қараган ҳолда.
ХОЛОСБори-ёʻғи, фақат.
ХОМҚайнатилмаган, пиширилмаган.
ХомашёСаноатда қайта ишланадиган дастлабки модда.
ХЎМРАЙМОҚҚовоғини солиб тикилмоқ, ёмон кўз билан қарамоқ.