shart
шарт- shart — DUP
- shart — NN
Til xizmati: remote
shart I
1. Biror ish yoki masala yuzasidan yozma yoki ogʻzaki oʻzaro kelishib olish, oʻzaro kelishuv.
Shuning uchun Yoʻlchining iltimosiga darrov koʻnib, shart boʻyicha, Shoqosimga ovqat, yotish uchun juvozxona oldidan bir hujra berdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Bir-birimizdan sir saqlamaymiz. Xoʻpmi? Shart shu. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
2. Oʻzaro shartlashayotgan yoki biror munosabatda boʻlayotgan tomonlardan birining boshqa tomonga nisbatan qoʻygan talabi.
Lekin shart — bizga astoydil, ixlos bilan xizmat qilasiz — E. Raimov, Ajab qishloq
Pudrat usulining shartlariga muvofiq, bu mablagʻning ancha qismi pudrat asosida ishlayotganlarga taqsimlab beriladi. — Gazetadan
Qiz, “Poygada yutib chiqqan odamga tegaman, deb shart qoʻyibdi. Shukrullo, Javohirlar sandigʻi. ertaga shaharga tush, nima shar-ting boʻlsa, oʻsha yerda gapir. — Oybek, Tanlangan asarlar
3. Taqozo etuvchi narsa; talab.
— Madaniyatli boʻlishning eng birinchi sharti — soddalik, tabiiylik, — deb yubordim. — F. Musajonov, Mehmonda
Hozirjavoblik —
askiyaning asosiy shartidir. — OʻTA
Sanʼat turlarining uygʻunlashuvi uchun umumiy uslubiy xususiyatlarning mavjudligi zaruriy shart hisoblanadi. — Saodat
4. kesim vzf. Qatʼiy talab etuvchi; zarur.
Bugun kelishingiz shart.
Bu jang uzoqqa bormaydi. Lekin Xuroson qoʻshini shay boʻlib turmogʻi shart! — Mirmuhsin, Meʼmor
Bolaga oila ham, maktab ham baravar tarbiya berishi shart. — Gazetadan
- Shart mayli
- Shart ergash gap
- Ehtiyot(i) shart Har ehtimolga qarshi. Shuning uchun uchrashgandayam uyda, mana shunaqa pana-pastqam yerlarda uchrashsak, ehtiyot shart deydilar-ku, axir! — S. Karomatov, Hijron
shart III
taql. s. Biror narsaning urilishi yoki uzilishidan hosil boʻladigan ovozni bildiradi.
Ikki-uch qamchidan soʻng tolga bogʻlangan tizgin shart etib uzilib ketdi — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Kampir yana gʻazabga keldi koʻylagining yoqasini shart yirtib yubordi. — S. Ahmad, Hukm
Kuygan odam shart uradi soniga — Hasanxon
Qizlardan uch-toʻrttasi Nozikni taʼqib etdi va shart-shurt bir-birining yalangʻoch etiga urishib, shartak olishdilar. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
shart IV
Tez va keskin.
Otamurod shart orqasiga burildi-yu chayla tomonga chopib ketdi. — M. Mansurov, Yombi
Dildor shart oʻrnidan turdi-yu, eshikni qarsillatib yopib chiqib ketdi. — S. Ahmad, Ufq
shart I
грам. условие
- ehtiyot shart на всякий случай, из предосторожности.
shart II
- ~i ketib parti qolgan шутл. старый, старенький; ветхий; еле-еле душа в теле.
shart
n 1. terms, condition, clause, necessity
kelishingiz shart it is necessary for you to come; you are to come
2. conditional
SHART
1. shárt, kelisim
2. shártleskende qoyılatuǵın talap
3. zárúr, lazım, kerek (bayanlawısh wazıypasında)
4. elik. sharp (sharp etiw), shart (shart etiw)
5. tez, keskin, birden
SHART
- SHARTI KETIB, PARTI QOLGAN 1. dármansız, qartayıp qalǵan; 2. góne, eski, burınǵı.
SHART
1. Biror ish yoki masala yuzasidan yozma yoki ogʻzaki oʻzaro kelishib olish, oʻzaro kelishuv.ŞARTNAME
2. Oʻzaro shartlashayotgan yoki biror munosabatda boʻlayotgan tomonlardan birining boshqasiga qoʻygan talabi, taklifi.ŞART
3. Biror narsaning amalga oshishi uchun zarur boʻlgan omil, hol-ahvol, sharoit.
4. "Zarur", "kerak", "lozim" kabilarga maʼnodosh.
shart
Bedingung f
- shart bilan unter der Bedingung
- shart mayli Konditionalis m
шарт
- condition, state; clause, reservation, proviso, stipulation, term, contract, agreement; биринчи даражали аҳамиятга эга шартлар clause paramount (paramount clause); бирор шартга боғлиқ бўлмоқ be conditional on; бирор шартда кучга эга бўлмоқ be conditional on; дастлабки шарт reason (ground, prerequisite, premise); дастлабки шартларни илгари сурмоқ (ўртага ташламоқ) advance preconditions; ижтимоий тараққиётнинг асосий шартлари primary condition for social progress; ишда иштирок этиш учун ўзига бирор нарсани шарт қилиб қўймоқ make
шарт
- условие term
Шарт
условиеruschaобязательно, необходимоinglizchacondition, stipulation, necessary, obligatoryfransuzchacondition, obligatoire, nécessité, nécessairearabchaشَرْطٌ (شُرُوطٌ), لَا بُدَّ