шаън

1. Инсонга, шахсга тегишли бўлган қадр-эътибор.

Албатта, у ўз устидаги гап билан қорига таъна қилиши шаънига ҳеч ярашмайдиган бир ҳодиса бўлар эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

— Бекор гап, — деди Ўзбек ойим, — ҳали қудаларимизни муддаодагидек сийлай олганимиз ёʻқ, шу ҳолда жўнацак, бизнинг шаънимизга яхши эмас. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

ўз ҳузурида улуғ истеъдод эгаси бўлган бир ҳаким ўтирганини пайқади ва унинг шаънига муносиб муомала қилиб, ҳол-аҳвол сўради. — М. Осим, Ибн Сино қиссаси

2. Шараф, шуҳрат; обрў.

Сиз нашъу намо қилган жойда мени ҳалокат кутадир! жумласи ва бу хитобдан кўз юмиш йигитлик шаънига ярашадурган кўринмас эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

— Сиз баталонимизнинг шаъни, — деди комбат ҳаяжон билан, — полкимизнинг обрўси. — Ш. Тошматов, Эрк қуши

1. честь, слава

2. достоинство, доброе имя

н honour, dignity, glory, dignity

qádir-qımbat, abıray

1. Юксак инсоний фазилат, қадр-қиммат; яхши ном; обрў.ŞAN

2. Донг, шуҳрат; шавкат.ŞÖHRET

1. Ün, san, şöhret.ШОН, ШОН-ШУҲРАТ

2. Gösteriş, gösterişlilik.

Ruhm m, Ehre f

русчачесть, достоинство, доброе имяинглизчаhonour, glory, fame, honestyфрансузчаhonneur, dignité, réputationарабчаشَرَفٌ, عِزَّةٌ, فَضْلٌ