ko‘chmanchi

1. Oʻtroq boʻlmagan holda, koʻchib yurib hayot kechiradigan.

Koʻchmanchi qabila. Koʻchmanchi qushlar.

Qalmoqlar asosan chorvachilik bilan shugʻullanar, koʻchmanchi hayot kechirar edi. — Gazetadan

Uy egasi koʻchmanchilarga xos mehmondorlik qilib, bizni yaxshilab kutib oldi. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari

2. ayn. Koʻchma.

Saksovul oʻrmonzorlari koʻchmanchi qumlar yoʻlini toʻsdi. — Gazetadan

Ular toʻsar yovuz daryoni Va koʻchmanchi barxanlarni ham. — A. Obidjon, Ketmagil

кочевник, кочующий, кочевой, бродячий

koʻchmanchini urmaso'kma, qozonini sindir (букв. кочевника сколько не ругай-не брани — всё нипочём, но если разобьёшь его казан — это для него самое страшное) (говорится как назидание не насмехаться над тем, что для человека очень дорого и свято)

1. n nomad

2. a nomadic

kóshpeli

Ўтроқ бўлмаган ҳолда, кўчиб юриб ҳаёт кечирадиган.GÖÇEBE, GÖÇMEN

adj. nomadisch, nomadenhaft

• koʻchmanchi hayot tarzi Nomadenleben n

subs. 1. Nomade m

2. Umsiedler m, Übersiedler m, Ansiedler m, Auswanderer m