кўчманчи
ko‘chmanchi- кочманчи
- кочманч (-и)
Тил хизмати: локал
кўчманчи
1. Ўтроқ бўлмаган ҳолда, кўчиб юриб ҳаёт кечирадиган.
Кўчманчи қабила. Кўчманчи қушлар.
Қалмоқлар асосан чорвачилик билан шуғулланар, кўчманчи ҳаёт кечирар эди. — Газетадан
Уй эгаси кўчманчиларга хос меҳмондорлик қилиб, бизни яхшилаб кутиб олди. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари
2. айн. Кўчма.
Саксовул ўрмонзорлари кўчманчи қумлар ёʻлини тўсди. — Газетадан
Улар тўсар ёвуз дарёни Ва кўчманчи барханларни ҳам. — А. Обиджон, Кетмагил
кўчманчи
кочевник, кочующий, кочевой, бродячий
кўчманчини урмасо'кма, қозонини синдир (букв. кочевника сколько не ругай-не брани — всё нипочём, но если разобьёшь его казан — это для него самое страшное) (говорится как назидание не насмехаться над тем, что для человека очень дорого и свято)
кўчманчи
1. н nomad
2. а nomadic
КЎЧМАНЧИ
kóshpeli
КЎЧМАНЧИ
Ўтроқ бўлмаган ҳолда, кўчиб юриб ҳаёт кечирадиган.GÖÇEBE, GÖÇMEN
кўчманчи И
адж. nomadisch, nomadenhaft
- кўчманчи ҳаёт тарзи Nomadenleben n
кўчманчи ИИ
субс. 1. Nomade m
2. Umsiedler m, Übersiedler m, Ansiedler m, Auswanderer m
Кўчманчи
- кочевник номад, номадик номаде رَاحِلٌ، رَحَّالٌ، مُتَجَوِّلٌ، أَهْلُ الْبَدَاوَةِ