зийнат

1. Зеб, чирой бериш учун хизмат қилувчи буюм; безак.

Зийнат асбоблари.

Унсин онасидан ёдгор қолган ва ягона зийнати бўлган юпқагина эски билагузукни айлантириб гапирди. — Ойбек, Танланган асарлар

Онамдан тегган мерос, Етти пуштимга асос. У на зийнат, на давлат, На сукунат, на роҳат. — Г. Жўраева, Иқбол

2. кўчма Ҳусн, кўрк берувчи нарса; кўрк; иззат-ҳурмат.

Камтарлик — инсон зийнати. — Мақол

Дастурхон — одамнинг зийнати, болам. Одам олдига дастурхон ёйиш — ота-бобомиздан қолган расм. — П. Турсун, Ўқитувчи

Ўрнидан туриб чой бериш одамзоднинг зийнатидир, келинларнинг бор-ёʻғи келинлиги ҳам шунда-ку! — А. Қодирий, Ўтган кунлар

3. Зийнат (эркаклар ва хотин-қизлар исми).

украшение, убранство

н adornment, decoration, ornament

ziynet, bezew, kórik

1. Гўзаллик, зеб бериш учун хизмат қилувчи буюм.ZİYNET, SÜS

2. Кўрк берувчи нарса; ҳусн.

↑ Ausschmückung f, Verschönerung f