зеб
zebзеб
Безак, кўрк, оройиш.
Одоб — кишининг зеби. — Мақол
Нуқта қўй назмингга, Эркин, Мухтасарлик сўзга зеб, Ёʻқса, тонг отгунча шеринг Бўлғуси достон қадар. — Э. Воҳидов, Муҳаббат
- Зеб бермоқ 1. Безамоқ, ясатмоқ [Ёрмат] Отга чиғаноқли асбобларни тақиб, ёлини қизил латталар билан ўраб, отнинг атрофида айланиб, унга жуда зеб берди. — Ойбек, Танланган асарлар[Алимат карвон] Ўзи ўлгудай от-аравага ишқибоз. Топганини отига сарфлаб, аравага зеб беради. — Шуҳрат, Жаннат қидирганларЎзига зеб бериб кийинган ўрта ёшлардаги Америка офицери газета ўқиб ўтирарди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар[Фазлиддин] Аҳли растага ва ёш бойваччаларга яраша дурустгина кийинади, лекин ўзига ортиқча зеб бермайди. — Ойбек, Танланган асарлар
зеб
- ~ бермоқ украшать
- ўзига зеб: ~ бермоқ бермоқ принарядиться, приукраситься
- зеб: ~ бермоқ-зийнат различные украшения
зеб
- зеб бермоқ adorn, beautify, decorate, ornament
ЗЕБ
bezew, kórik
ЗЕБ
Безак, зийнат, кўрк, ҳусн.SÜS
Зеб
- украшение декоратион, адорнинг, орнамент бижоу; беаутé