шева

1. тлш. Умумхалқ тилининг маълум ҳудудга хос тармоғи, маҳаллий тил.

Ўзбек тилининг Фарғона шеваси.

Турли шаҳар ва қишлоқлардан келганликлари турлича кийим ва шеваларидан билиниб турган ёш-ёш йигит-қизлар конференс-залнинг ичи-сиртини тўлдириб юборган эди. — П. Қодиров, Уч илдиз

Ўз қавмлари ва асл ўзбеклар бўлмиш қамишкапаликларни [домла]

дағал ном билан таҳқир қилар ва уларнинг шаҳарликларникидан анчайин фарқли бўлган шева тилларини масхаралар эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. айн. Тил 3.

Ўзбек шевасида шеър ўқиларкан, Қалбларнинг қаърида ҳислар уйғонар. Ватан мақтовлари кириб қулоққа, Зал чай-қалар — одам тўпи тўлғанар. — С. Акбарий

Афанди демак —

турк шевасида муаллим демакдир. — Ҳ. Ғулом, Машъал

3. кам қўлл. Сўз.

Сени ҳам домига тортмоқ бўлади Севги деб аталган бу эски шева. — Ғ. Ғулом

Бош эгиб тонглардан тонгларгача то Виждон шевасига ташбиҳ излаймиз. — Р. Парфи

1. кт. 1 Ноз-карашма, ишва.

Бир шева билан жонон девона қилиб кетди, Ақлимни сочиб ҳар ён, мастона қилиб кетди. — Ҳамза

Бир қиз келди шева билан, Неча ғамза, жилва билан. — Нурали

2. Одат, равиш, ёʻсин; қонун-қоида, ёʻл-ёʻриқ.

Камтаринликни, Ҳабибий, шева қил, Ҳам мулойим бўл момиқ парқу каби. — Ҳабибий

Чархи кажрафторнинг бир шевасидан доғмен: Айшни нодон суриб, кулфатни доно тортадур. — Фурқат

говор, диалект

ўзбек халқ шевалари узбекские народные говоры.

шевага оид со'з

Умумхалқ тилининг маълум ҳудудга хос тармоғи.ŞİVE, AĞIZ

Dialekt m, Mundart f

русчаговор, диалектинглизчаdialect, accent, pronunciationфрансузчаdialecte, patoisарабчаلَهْجَةٌ