шавкат

1. Эл-халқ ичида қозонилган катта обрў, ҳурмат; шон-шуҳрат, довруқ.

Қизини ер-кўкка ишонмаган онаси бу қизни катта шавкат ва дабдаба билан узатишни орзу қиларди. — Ойбек, Танланган асарлар

Шавкати оламга кетиб, Бировларга қамчи чопиб — Ойсулув

Қайдан келди бу шавкат, ўзғирлик, пешқадамлик. — Миртемир

2. Салобат, виқор; савлат.

Саройнинг ўрталигида адрас кўрпачалар тўшалган шийпон остида шавкат билан парёстиққа суяниб, карвонбоши ўтирмоқда эди. — С. Айний, Қуллар

3. Дабдаба, тантана, ҳашамат.

Базм бу-тун шавкати, бутун анъана ва одати билан давом этади. — Ойбек, Танланган асарлар

4. Шавкат (эркаклар ва хотин-қизлар исми).

1. слава, доблесть

2. величие, великолепие, пышность

н dignity, honour, valour, glory, greatness

1. dańq, ataq, abıray, húrmet

2. sawlat, kórik, ullılıq

3. ájayıp, dábdebeli, hásemli

1. Эл-халқ ичида қозонилган катта обрў, ҳурмат, шон-шуҳрат, довруғ.ŞÖHRET

2. Салобат, виқор, савлат.ŞAN

Ruhm m, Ehre f, Größe f, Erhabenheit f

русчаслава, доблестьинглизчаglory, fame; valour, prowessфрансузчаgloire, grandeur, vaillance; promtpeарабчаمُرُوءَةٌ، جَسَارَةٌ، جُرْأَةٌ، مَجْدٌ