равиш

1. Иш-ҳаракат, воқеа-ҳодиса, жараён ва шу кабиларнинг боришидаги ўзига хос хусусият; юриш-туриш тарзи.

Секретар ҳавонинг равишини, ноз ва қилиқларини олдиндан сезишга интилар эди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

Ҳар неча пок, порсо равиш бўлсанг ҳам, ўзингни тариф қилмагилки, ҳеч киши сенинг гувоҳлигингни эшитмас. — Газетадан

2. Усул, тарз, ёʻсин, шакл.

Баъзи янгиликдан сўнг, у пултда жойлашган сариқ рангдаги тугмани босиб қўярди — улар бир оз ўтмай ёзма равишда етиб келиши керак. — О. Мўминов, Хиёбондаги уч учрашув

Шарқ ғазалиётида гўзаллик ўзига хос равишда тараннум этилади. — Ғ. Саломов, Таржима назарияси

Бўлаётган гаплар бирон жойда ёзма равишда қайд қилинмасин. — С. Аҳмад, Юлдуз

3. тлш. Иш-ҳаракатнинг белгисини, пайтини, ўрнини, ҳолатини, даража ва миқдорини билдирадиган сўз туркуми.

Ўрин-пайт равиши. Ҳолат равиши.

1. образ, вид, способ, манера, форма действия

2. грам. наречие

н грам. adverb

1. о'г'ирламоқ, о'г'ирлаб кетмоқ

2. зо'рламоқ, зо'равонлик қилмоқ, номусига тегмоқ

1. ráwish, júris- turıs, tárizde

2. usıl, forma

Иш-ҳаракатнинг белгисини, пайтини, ўрнини, ҳолатини ва миқдорини билдирадиган сўз туркуми.ZARF

линг. Adverb n