qora

1. zid. Rang-tusi mavjud ranglarning barchasidan toʻq; qozonkuya, koʻmir tusidagi; oq.

Qora qozon. Qora soch. Qora koʻz. Qora siyoh.

Moʻttixon bugʻdoyrang, qora qosh ayol edi. — S. Zunnunova, Olov

Chayla qamishlari allaqachon yonib bitib, yogʻochlarigina qora koʻmir boʻlib, chars-chars qilib tutab yotardi. — N. Fozilov, Diydor

2. Shu tusga moyil toʻq rangli; qoramtir.

Qora non. Qora gilos. Qora tuproq. Qora bulut.

Nimqorongʻida ruxsoridagi noʻxatdek qora xolini aniq koʻrdi. — S. Karomatov, Oltin qum

Qorani qora demanglar, Qoraning ori keladi. Qora mayiz yeganda, Qandday shirin keladi. — Qoʻshiqlar

Mulla Obid boʻlsa, aftiga qora balchiq sachratib, oʻzining mashhur ketmoni bilan ish koʻradi. — A. Qodiriy, Obid ketmon

3. Is, qurum bosgan, qoraygan yoki oqlanmagan, pardozlanmagan.

Qora uy.

Dolonning oʻng tarafidagi kichik qora hujrada Polvonning ota-onasi va bobolari umr kechirgan. — J. Sharipov, Xorazm

4. zid. Qorongʻi; nursiz, ziyosiz; yorugʻ.

Bu kungi kech Otabek bilan Homidning hayot va mamot masalalarini oʻzining qora quchogʻiga olgan qorongʻi bir tun edi — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Demak, yuzimning bir tomoni kundek yorugʻ-u, bir tomoni tundek qora ekan. — X. Toʻxtaboyev, Shirin qovunlar mamlakati

Uch qadrdon, uch opa-singil Zulmat quchgan qora oʻrmonda. — X. Davron, Qaqnus

5. Shaxmat, shashka kabi oʻyinlarda oqqa zid donalar va shu donalar bilan oʻynovchi tomon.

Qora bilan oʻynamoq. Qoralar yutdi.

6. ot Qora yoki qoraga moyil narsa (kiyim, mato va shu kabilar).

Bayroqlarga qora tutmoq (taqmoq), Qozonga yaqin yursang, qorasi yuqar — Maqol

Keng qishloqni partizanning Motami qoplab oldi: Qora taqdi har bilak. — A. Umariy

7. ot Biror narsaning uzoqdan yoki qorongʻidan koʻzga tashlanuvchi aksi, ifodasi; sharpa.

Oppoq qorda odamlarning qorasi yelib-yugurardi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Mashina yorugʻidan ham talvasaga tushib, oldinda chopib borayotgan jayron qorasiga koʻzi tushib, yuragi hapriqib ketdi. — M. Mansurov, Yombi

Koʻp oʻtmay havo burchida azamat havo laynerining qorasi koʻrindi. — S. Ahmad, Jimjitlik

8. ot Moʻljalga olingan yoki olinadigan narsa, nishon; moʻljal.

Qoraga olmoq.

Birinchi otgan yoy qoradan bir quloch yuqori ketdi. — Latifalar

Mergan boʻlsang, oʻshal ogʻochni qoraga olib otgʻil. — M. Osim, Oʻtror

9. koʻchma Umuman, salbiy belgini, sal-biy belgiga egalikni bildiradi; yomon.

Qora niyat. Qora kuchlar.

Kechirasiz, men shiringina bazmingizni qora xabar bilan muzlatib qoʻydim. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

Paranji qursin, meni shunday qora kunlarga soldi. — Hamza, Paranji sirlari

Kalladan qora xayollarni quvish kerak, tushkunlik — eng yomon dushman. — F. Musajonov, Himmat

Shu gap bilan boshqalar Qoldi yer chizib. Qora, shum tilaklari Har yonni kezib. — Gʻayratiy

10. ot koʻchma Notoʻgʻri, yomon, yaramas narsa, ish.

Aroqning oʻzi oq, qilmishi — qora. — Qanotli soʻzlar

Gulnor endi man tortmadi. Sof nomusiga otilgan qorani butunlay yuvib tashlashga jazm qildi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Akangizga qora yuqtirmaslik uchun Oʻktamni ham oqlayapsizmi endi? — S. Zunnunova, Koʻzlar

11. Baʼzi soʻzlar bilan qoʻllanib, ular anglatgan narsaga xos belgi-holatning kuchli darajasini bildiradi.

Qora sovuq. Qora qon yigʻlatmoq.

Qora qishda toʻy qilmay, Battar boʻlgur nokas gov — A. Oripov, Yillar armoni

Nima qiladi oʻzini qora qiynoqqa solib?! — A. Muxtor, Tugʻilish

Shundan keyin terlab-pishib, qora terga tushib ketdi. — M. Mansurov, Yombi

12. koʻchma esk. Maʼlum miqdordagi yaxlit summa.

Bir qora choʻzsak, kifoya deb oʻylayman, ozmi, ming soʻlkavoy. — Oybek, Ulugʻ yoʻl

13. Qora (erkaklar ismi).

1. Yogʻoch, shox-shabba, panjara va shu kabilardan qilingan toʻsiq, gʻov, devor va shunday devor bilan oʻralgan joy.

Ovulning qamish qoʻralari sovurilib ketdi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi

Qoʻra orqasida arava gʻildiraklarining gʻijir-gʻijiri eshitildi. — H. Gʻulom, Mashʼal

2. Shunday joyda yashaydigan kishilar birligi.

Tursunboy oldinda, hamqishloqlari bir qoʻra boʻlib kelishdi. — Oʻzbekiston qoʻriqlari

3. Asosan, qoʻylar saqlanadigan joy.

Demak,- qoʻzisi bor qoʻylarni ajratib, qoʻra atrofida boqish lozim. — Yoshlik

Hademay, kuz tugab, qish kiradi. Koʻylar qoʻralarga, qoramollar ogʻillarga kiritiladi. — Gazetadan

4. esk. Atrofi devor bilan oʻralgan hovli-joy, turarjoy.

Rahim domla ilgarilari Arslonbekning ulfati boʻlib, bu xasis boy qoʻrasiga kam kelardi. — H. Gʻulom, Mashʼal

Katta boylarning Toshkent yangi shaharida bir nechadan qoʻrasi boʻlib, ularni ijara qoʻyib, dunyo toʻplar edilar. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari

двор, загон для скота, изгородь

besh og'ayni, qoʻrasi bor, xonasi boshqa у пяти братьев двор один, а жилища разные (Рукавицы)

qoʻrada bo'lsa qornim to'q (букв. когда есть во дворе-амбаре, то сыт бываю) отложи про запас и душа спокойна

a a black

n pen, corral, courtyard

qara

qora

Rang-tusi mavjud ranglarning barchasidan toʻq; koʻmir tusidagi.SİYAH, KARA

schwarz, Schwarz-

qora non Schwarzbrot n

أسود aswadruschaЧёрныйinglizchaBlack