ўксик

сфт. 1. Бирор нарсадан афсусланиб хафа бўлган; эзилган; ғамгин, қайғули.

Ўксик кўнгил.

Гўдакнинг ўксик йиғиси Ойша опага қаттиқ таъсир этди. — М. Исмоилий, Озодлик гулини ҳидлаган киши

2. от . Бирор нарсадан афсусланиб хафа бўлиш туйғуси; хафалик, ғам, қайғу.

У [Дури] кўкрагини тўлдириб хўрсинди. Қалбида зўр ўксик бор эди. — Н. Фозилов, Оқим

жалобный, печальный

ўксик кўнгил горестная (скорбная) душа

а sorrowful, grievous, mournful

• ўксик ҳолат a state of mourning

óksik, qaygʻılı, uwayımlı, gʻamlı, qapalıq, gʻam-qaygʻı

traurig, betrübt