мадҳия

1. кт. Бирор шахс, нарса, воқеани мақтаб ёзилган, ўқилган шеър ёки нутқ; мадҳ, мақтов.

[Комил Нурматга:] Ғалабага марсия эмас, мадҳия муносиб. — Уйғун, Ҳаёт қўшиғи

Кунларни китоб сотиш, бўш вақтларни ўзи таниган ва танимаган масъул ходимларга шеърий мадҳиялар ёзиш ва бу мадҳияларни учраган одамга ўқиб бериш билан ўтказа бўлмади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Шон-шуҳрат орзусида ёнган телба ҳоким эса бу мадҳиялардан бадтар шишарди. — О. Ёқубов, Кўҳна дунё

2. Тантанали қўшиқ; давлат ёки сиёсий синф бирлигининг аломати бўлган тантанали шеърий-мусиқий асар.

3. Мадҳия (хотин-қизлар исми).

н 1. praise, praising, eulogy, laudation, extolling

2. anthem

maqtaw qosıģı, gimn

Киши, нарса, шунингдек бирор воқеани мақтаб ёзилган, айтилган, шеър ёки нутқ; давлат мадҳи.METHİYE, MARŞ

Hymne f