кофир

1. дин. Айн. ғайридин.

Ҳамма мусулмонлар баб-баравар, деб ўйлайсизми? Мусулмонлар ўртасида бўрилар ёʻқми? Майли, кофирми, мусулмонми, биз бўриларнинг жазосини берамиз. Улар кофирда ҳам бор, мусулмонда ҳам. — Ойбек, Танланган асарлар

— Шаҳар фаранг, инглиз деган кофирлар билан тўлиб ётибди. Араблар унда-бунда кўринади, холос, — деди Ҳожи хола. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

2. Дин ёʻлидан қайтган, худосиз.

Бир зум чўзилган сукутни Салимбойвачча бузди: — Уламоларимиз газета ўқиган одамларни ҳам кофир деб ҳисоблайдиларки, бу жаҳолатдан бошқа нарса эмас. — Ойбек, Танланган асарлар

kápir, din jolınan qaytqan, qudaysız

1. адж. ungläubig, gottlos

2. субс. Giaur m, Ungläubige m, Gottlose m