карнай

1. Мисдан ясалган, узун, оғзи кенг (конуссимон), пуфлаб чалинадиган, қаттиқ овозли мусиқа асбоби (одатда, тўй ва катта тантаналарда чалинади).

Куёв узун ва кенг зарбоф тўн кийиб, катта салласига куркам олтин жиға қўндириб, ҳавони титратган карнайлар, сурнайлар садоси билан ўзиникига кетди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Шу асбобга бирор жиҳатдан ўхшаш бўлган нарсага нисбатан қўлланади.

Радио карнайи.

Шартта орқасига қайрилди-да, қўлларини карнай қилиб, овозининг борича қичқирди — С. Анорбоев, Оқсой

У Алибекнинг қўлидаги карнай қилиб ўралган нарсага кўз ташлади. — Шарқ юлдузи

н bugle, karnay, a type of wind instrument, horn

gernay

Мисдан ясалган узун, оғзи кенг, пуфлаб чалинадиган мусиқа асбоби.ZURNA (BÜYÜK)

русчакарнай (длинная медная труба)инглизчаhorn (large and long woodwind instrument made of copper)франсузчаinstrument de musique à vent, en forme de rompeарабчаكَارْنَاي - مِزْمَارٌ (مَزَامِيرُ) طَوِيل, بُوق (أَبْوَاق)