karaxt

1. His-sezgisi oʻlik; harakatsiz, qotib qolgan.

Nazokatning karaxt vujudida tomirlarga qon yugurgandek boʻldi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar

-Qoʻl mayibroq, oʻgʻlim — dedi chol Sidiqjonni xijolatdan chiqarib, —

mana shu oʻng qoʻl karaxt. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Qalbi dod, dod, deb faryod solar, ammo yigʻlay desa, koʻziga yosh kelmadi, soʻzlay desa, tiliga soʻz kelmadi — vujudi karaxt boʻlib qolgan edi. — S. Anorboyev, Oqsoy

2. koʻchma Es-hushini yoʻqotgan, hushsiz.

Sharofat Anzirat xolaning ostonasidan ichkariga qadam bosganda, zaharga toʻlgan chayondek, oʻz zaharidan oʻzi karaxt edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Mudhish xabar Boburni jimjit qilib qoʻydi. U karaxt bir ahvolda kiyindi. Otiga mindi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

1. нечувствительный, онемелый, одеревенелый

2. ошеломлённый, оцепеневший

a numb, grow torpid, stunned

• karaxt qilmoq stun, make numb

huwıshsız, estúsin joytqan, qatıp qalǵan

Ҳаракатсиз, ҳис-сезгиси ўлик.ŞOK

erstarrt, perplex, steif, starr, gefühllos