guvoh

1. Boʻlib oʻtgan voqea-hodisalarni oʻz koʻzi bilan koʻrgan yoki ularning haqiqatan ham boʻlganligini tasdiqlash uchun shu ish boʻlgan joyga maxsus chaqirilgan kishi; shohid.

Sidiqjon oʻn bir guvohni yoniga olib, rayonga joʻnadi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Men inqilobgacha va inqilobdan soʻng dehqonlarimiz kechirgan hayotlarining jonli guvohiman. — N. Safarov, Olovli izlar

2. huq. Sud yoki tergovdagi ish yuzasidan oʻz bilganlarini aytib berish uchun sudga chaqirilgan kishi.

Sudga guvohlarni chaqirmoq.

Tergovchi ham

qariyaning guvoh tariqasida ishga aralashtirgani, uning aldanganiga shubha qilmasdi. — S. Yunusov, Kutilmagan xazina

3. Voqea-hodisa, fikr, holat va shu kabilarning toʻgʻriligini tasdiqlovchi narsa; dalil.

Kishini mehnat ulugʻlaydi. Siz-biz koʻrgan hurmat-ehtirom — buning guvohi. — Gazetadan

свидетель, очевидец

n witness, eye-witness

gúwa

Biror voqea-hodisa roʻy bergan paytda shaxsan boʻlgan, uni oʻz koʻzi bilan koʻrgan kishi; shohid.TANIK, ŞAHİT

Zeuge m, Augenzeuge m, Ohrenzeuge m

свидетельruschaочевидецinglizchawitness, eyewitnessfransuzchatémoinarabchaشَاهِدٌ (شُهُودٌ), مُعَايِنٌ