dimog‘dor

1. Boshqalardan oʻzini baland tutib, kibr bilan yuradigan, kekkaygan, kibrli, mutakabbir.

Dimogʻdorga bir gap oz, ikki gap koʻp. — Maqol

Kamol yoshligida dimogʻdor Beyusoʻja bilan hech qachon yaqin doʻst tutinmagan edi. — Yoshlik

Men baʼzi kishilarga ajablanaman. Sal ish qildimi, darrov dimogʻdor boʻlib ketadi. — Shuhrat, Shinelli yillar

2. Balandparvoz, katta.

Har gal uchrashuvlarda Xoldor navbatdagi sinovdan qoʻli baland oʻtganligi haqida dimogʻdor gaplar qilardi. — I. Rahim, Zangori kema kapitani

гордый, высокомерный, надменный

n haughty, proud, arrogant, overwinding, conceited

1. tákabbir, menmen

2. q. balanparvoz 3

Кеккайган, бошқалардан ўзини баланд тутувчи; кибрли, мутакаббир.KİBİRLİ

hochmütig, dünkelhaft, überheblich