uslub

1. Til unsurlarining maʼlum vazifa bajarishiga bogʻliq holda birlashadigan, til birliklarining oʻziga xos tanlanishi, birikishi va shu kabilar bilan xarakterlanadigan tizimlar.

Til uslublari. Funksional uslublar.

Demak, turli poetik obraz va tasviriy vositalar muayyan bir uslubning unsurlarigina, xolos. — OʻTA

2. Til vositalaridan foydalanishning maʼlum bir yozuvchi, asar, janr uchun xarakterli boʻlgan usullari majmui.

A. Qahhor uslubi. Felyetonlar uslubi.

Navoiy uchun Xusrav [Dehlaviy] oʻziga xos uslubga ega boʻlgan ajoyib lirik shoir hamda buyuk xamsanavisdir. — OʻTA

3. Til vositalarining ekspressiv-uslubiy belgi asosida tanlanishi (saylanishi); nutqning soʻz qoʻllash va sintaktik meʼyorlarga mos holda tuzilishi.

Kitobiy uslub. Rasmiy uslub. Ilmiy uslub.

4. Ishlash, boshqarishdagi oʻziga xos yoʻl, usul.

Rahbarlik uslubi. Suzish uslubi. Mirzachoʻl paxtakorlarining ish uslubi.

Binokorlikda sharqona uslub koʻplab binolar koʻrkiga koʻrk qoʻshdi. — Fan va turmush

Markazning asosiy maqsadi — dunyodagi eng yaxshi oʻqitish uslubini oʻrganishdir. — Fan va turmush

стиль, слог

n method, style (of writing, architecture)

• ish uslubi methods of work

stil, usıl

1. Ишлаш, бошқаришдаги ўзига хос йўл.ÜSLUP

2. Ёзувчининг тил воситаларидан фойдаланиш йўли.

Stil m

• me’moriy uslub Baustil m