Русча-ўзбекча ва ўзбекча-русча луғат
-
м қўра (хода, қозиқ, новда, шох кабилардан қилинган девор, иҳота); жёлтая курица под тыном дуется загадка (Тыква) бир сариқ товуқ қўра тагида терсайиб ётар; с соседом дружись, а тын городи посл. уст. [қўшнинг билан аҳил бўлу, девор қур], ўзингни эҳтиёт қил, қўшнингни ўғри тутма.
«Қутадғу билиг» изоҳли луғати
-
ором, дам – вздох – калм. Ўлüм болдï ахïр тïнïš кўрсä сен – Боқиб кўрсанг охирги нафасинг ўлим бўлади – Последним твоим вздохом [будет] смерть – Ёур ласт сигҳ вилл бе деатҳ (ҚБҲ, 59₂₄).
«Қутадғу билиг» изоҳли луғати
-
нафас олмоқ, тинмоқ, тинчимоқ – дыхание – бреатҳинг. Қамуй тебрäнüр тïндï йüмди кўзи – Барча тебранувчилар тинди, кўзини юмди – Все живое притихло (успокоилось), закрыло глаза – Алл лифе ҳас калмед довн (калмед довн), ҳас клосед эес (ҚБК, 299₂).
«Қутадғу билиг» изоҳли луғати
-
нафас, тин – дыхание – бреатҳинг. Тüзü тïн тоқïрқа ўлüм бир қапуй, кирüр бу қапуйқа юрïйлï қамуй – Барча нафас олувчилар учун
Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш
