shaltoq

1. Siydik aralash goʻng, balchiq.

Molxona shaltogʻi.

Ozgʻin, qornidagi shaltogʻi qotib yotgan eshakka qaragan edi. — Yoshlik

2. Shunday narsa va loy kabilar bilan ifloslangan; iflos, isqirt.

Bola tangani shaltoq qoʻlida mahkam qisganicha, koʻchani changitib arava orqasidan chopadi. — Gazetadan

Mashina oʻtganda, devorlar loy, suv sachrayverib, shaltoq boʻlib ketgan. — E. Usmonov, Yolqin

3. koʻchma Umuman, iflos, yaramas narsa, gap-soʻz va shu kabilar

Ustma-ust yogʻilayotgan shaltoq qancha jirkanch boʻlsa ham, Gʻulomjon oʻzini bosdi — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Birovning shaltogʻiga botib, juvonmarg boʻlib ketmasam, deb qoʻrqaman. — S. Ahmad, Hukm

4. koʻchma Ozodalikka rioya qilmaydigan, iflos ish tutadigan; ivirsiq, isqirt.

Bir shaltoqning ishini yigirma etil eplay olmasalan — Maqol

Oʻsha chinoqboyni direktor qilib boʻlarmishmi avval oʻzini eplab olsin, yoqasining kirini koʻrganmisan? Xotini ham oʻlguday shaltoq. — Mirmuhsin, Koʻrinmas halqa

1. слякоть, жидкая грязь, навозная жижа

2. погов. неряшливый, неумелый

bir shaltoqning ishini yigirma epchil eplay olmas дело одной неумелой не поправить и двадцати умельцам

n mire, slime, muck, slush, dirt, mud