сафо

1. Беғубор тозалик, мусаффолик, софлик.

Инсон туғилмоқда — янги бир одам Кўз очди тонготар сафоси билан. — Ж. Жабборов

Ўзбек тупроғидан келибман бу бор, Сенгадир ошифта қалбим сафоси. — А. Орипов, Йиллар армони

2. Хурсандчилик кайфияти, нашъу намо; ҳузур, гашт.

Кайф-у сафо қилмоқ.

[Гули:] Ғазалким, сўзлагай меҳр-у вафодин. Ғазалким, сўзлагай ишқдин, сафодин. — Уйғун ва И. Султон, Алишер Навоий

Бутун умрин кечириб кайф билан, сафо билан, Иши бўлмаган экан ўткинчи дунё билан. — Э. Воҳидов, Муҳаббатнома

3. Сафо (эркаклар исми).

н satisfaction, pleasure

1. sap, taza, pák

2. zawıq, quwanısh, shadlıq, waqtı xoshlıq

↑ Genuss m, Ergotzen n