риёкор

Мунофиқона иш қилувчи, мунофиқларча иш тутувчи одам; иккиюзламачи.

Мен қорнидан бўлак ғами ёʻқ, риёкор, жоҳил уламоларни ёмон кўраман. — С. Сиёев, Аваз

[Обидахон:] Эй, сен риёкор, маккор! Бир тўйни азага айлантириб, мағрур эдинг. Мана бу тўй — абадий. — С. Абдулла, Мавлоно Муқимий

— Шу бугуноқ орани очди қиламан, риёкор хотин, — деди Камолиддин Нурига. — С. Юнусов, Осон ишнинг оҳи бор

лицемер, ханжа, двуличный человек

н hypocrite, sanctimonious person

Мунофиқона иш қилувчи.RİYAKAR, İKİYÜZLÜ

1. субст. Heuchler m

2. адж. heuchlerisch