riyokor

Munofiqona ish qiluvchi, munofiqlarcha ish tutuvchi odam; ikkiyuzlamachi.

Men qornidan boʻlak gʻami yoʻq, riyokor, johil ulamolarni yomon koʻraman. — S. Siyoyev, Avaz

[Obidaxon:] Ey, sen riyokor, makkor! Bir toʻyni azaga aylantirib, magʻrur eding. Mana bu toʻy — abadiy. — S. Abdulla, Mavlono Muqimiy

— Shu bugunoq orani ochdi qilaman, riyokor xotin, — dedi Kamoliddin Nuriga. — S. Yunusov, Oson ishning ohi bor

лицемер, ханжа, двуличный человек

n hypocrite, sanctimonious person

Мунофиқона иш қилувчи.RİYAKAR, İKİYÜZLÜ

1. subst. Heuchler m

2. adj. heuchlerisch