қабил
qabilқабил
1. а. [ — нав, хил; тарз, ёʻсин)
2. Ў.-п. к. ва ч.к. шаклида кўмакчи вазифасида қўлланади: қабилида Қиёс, ўхшатиш муносабатини билдиради; тарзида, ёʻсинда.
Раиснинг Қўрққан олдин мушт кўтарар қабилида қилган ҳозирги ҳаракати ўтирганларга ёқмади. — С. Маҳкамов, Шогирд
Ақли бор одам, фақир киши панада, қабилида ўзини бир четга олиб, ишини ўхшатиб юраверади. — В. Ғофуров, Вафодор
Сен менга тегма, мен сенга тегмайман, қабилида иш тутиш — энг хавфли мараз. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат.
- Қабилидан 2. От ёки отлашган сўзлар билан қўлланиб, ўхшатиш, қиёс маъносини билдиради; каби, сингари. Еган оғиз уялар, қабилидан Ўзбек ойим ҳам муомалани қудаларга қилди. — А. Қодирий, Ўтган кунларБу том ва деворлар гўё бўлса — бўлар, бўлмаса — ғовлаб кетар қабилидан қилиб, омонатгина қўн-қайтириб қўйилгандек кўринади. — Ҳ. Шамс, ДушманҚоравой полвон улар қабилидан эмас, сиёсатдан ҳам оз-моз баҳслашар эди. — Й. Шамшаров, ТошқинҚобил ака ўзини сенсираб, тракторини сизсирайдиганлар қабилидан. — Ўзбекистон қўриқлари
қабил
~ида вроде, подобно, наподобие
- шу қабил: ~идадаги одамлар люди такого сорта
ҚАБИЛ
- ҚАБИЛИДА tárzinde, sıyaqlı, kibi
ҚАБИЛ
тарзидайўсинда TARZ, YÖNTEM