po‘rim

1. s. t. Bashang, olifta.

Ulardan biri shimiga gard yuqtirmaslik uchun ikki yonidan koʻtarib olgan, avaylab qadam bosayotgan poʻrim yigit Shavkat edi. — J. Abdullaxonov, Tong yorishgan sohilda

— Ja poʻrim boʻlib olibsanlar, — dedi u doʻlvor tabiatiga yarashmaydigan jiddiy qiyofaga kirib. — Sharq yulduzi

2. Zeb berilgan, hashamdor.

Bizdan nari uch qishloqning kolxozida Hisobchimish, poʻrim oynak shum koʻzida. — Gʻ, Gʻulom

— Siz, — dedi Azmiddin kalta siyrak soqolini poʻrim tarashlagan Boʻronbekka qarab. — Siz, Bek janoblari, Kamol bilan birga Rahmonqul qarorgohiga joʻnaysiz. — Gʻ. Gʻulom, Mashʼal

fashion, style, fashionable, stylish

1. porım, sáten

2. naǵıslı, bezelgen