MESNEVİ

1. Her beyti ayrı uyaklı bir divan edebiyatı nazım biçimi.МАСНАВИЙ

2. Bu türdeki eserlerin genel adı.

Яқин ва Ўрта Шарқ халқлари поезиясидаги шеърий шакллардан бири. Маснавийнинг ҳар бир банди (а—а, б—б, в—в каби) икки ўзаро қофияланувчи мисралардан иборат бўлади. Масалан: Хушдурур боғи коинот гули, Барчадан яхшироқ ҳаёт гули. Сурди чун ровий ул дақиқ мақол, Анга ҳам бўлди шаҳ муфаттиши ҳол. (Навоий) Маснавий ўзининг ҳажми жиҳатидан ҳам, конкрет вазн жиҳатидан ҳам чегараланмаганлиги учун Шарқда эпик асарларда кенг қўлланилган. Шарқ адабиётидаги хамсачилик анъанаси, умуман, достоннавислик фақат маснавий шакли билан боғлиқдир. Шунинг учун классик адабиёцҳуносликда маснавий термини достон маъносида ҳам қўлланилади. Масалан, Алишер Навоий ўзининг «Мажолисун-нафоис» асарида Мавлоно Лутфий ҳақида хабар берганда маснавий терминини эпик асар маъносида қўллайди: «Ва Мавлононинг «Зафарнома» таржимасида ўн минг байтдан ортиқроқ маснавийси бор...» Ҳозирги шеъриятда ҳам шоирлар маснавий шаклидан фойдаланадилар. Масалан, Ойбекнинг «Навоий», «Зафар ва Заҳро» (1951), «Гули ва Навоий» (1968) каби достонлари маснавий шаклида яратилган., маснавий