мантиқ
mantiqлогика
logika
- MANTIK Тафаккур шакли ва қонунлари ҳақидаги фан.
- логик; тарихий ривожланиш мантиқи логик оф ҳисторикал девелопмент.
- ингл: logic рус: логика Мантиқий тафаккур шакли ва қонунлари ҳақидаги фан. Мантиқ фанининг объекти – тафаккур қонунлари, шакллари, услублари ва амалларидир. Мантиқ фани у ўрганадиган предмет соҳасининг тури бўйича икки бўлимдан иборат: формал мантиқ ва диалектик мантиқ. Формал мантиқ статик борлиққа, диалектик мантиқ динамик борлиққа оиддир. Формал мантиқ илмининг асослари эрамиздан аввалги IV асрда буюк юнон олими Аристотел томонидан яратилган. IX асрда яшаб ўтган Марказий Осиёлик аллома Абу Наср Фаробий Аристотелнинг умумий формал мантиқ тизимини унинг бошқа асарлари асосида тўлдириб, ўз замонаси учун энг муҳим мантиқ фанини шакллантириб берган. Ё рост ё ёлғон бўлиши мумкин бўлиб қийматлари иккилик саноқ тизимига хос фикрлар, яъни ҳукмлар устида математик таҳлил ва дедуктив фикрлашни биринчи бўлиб XIX аср ўрталарида ирландиялик Жорж Бул қўллаган. Бу Бул алгебраси деб аталувчи мантиқ алгебраси яратилишига ва охир оқибатда XX аср ўрталарида электрон ҳисоблаш машиналарининг яратилишига олиб келган.
- Логика (греч. Логике, от логикос — построенный на рассуждении) -1) наука о способах доказательств и опровержений; дисциплина, изучающая формы и законы правильных, т.е. способных служить расширению знаний, умственных построений. Основателем Л. считается Аристотель; 2) учебный предмет. В 17-18 вв. Л. преподавалась гл.о. как часть риторики или философии. Логик (Греек логике, фром логикос — буилт он реасонинг) -1) тҳе скиенке оф тҳе метҳодс оф эвиденке анд рефутатион; дискиплине, студйинг тҳе формс анд лавс оф тҳе ригҳт, ие. капабле оф сервинг то эхпанд кновледге, ментал конструкц. Тҳе фоундер оф Л. ис Аристотле; 2) ан академик субжект. Ин тҳе 17-18 кентуриес Л. вас таугҳт гл.о. ас парт оф рҳеторик ор пҳилосопҳй.
- логика логик логиқуе مَنْطِقٌ