MAKTA

туркча

2 та луғатда учрайди ЖСОН В диалектах

Ўзбекча-туркча изоҳли луғат туркча

MAKTA

Divan edebiyatında gazelin veya kasidenin son beyti.МАҚТАЪ

Макта

(ар. مقطع — тугаш жойи, кесмоқ сўзидан) — мақтаъ. Шарқ поэзиясидаги ғазал, қасида каби шеърий жанрлар охиридаги якунловчи байт. Адабий анъанага мувофиқ, мақтада аксарият ҳолларда шоирнинг тахаллуси келади. Шунинг учун ҳам ўзбек классик адабиётида ғазал ва қасидаларнинг қайси шоирга мансублигини аниқлашда мақтаъ катта роль ўйнайди. Шунингдек, мақтаъ шеърдаги умумий поэтик фикрни якунлайди ёки шоир ўз таассуроти, кечинма ва туйғуларига муносабат билдиради: Навоий, ашк дурридек неларким кўзда ер бергай, Агар ишқинг ҳавосида ёғар ҳар жола тош ўлсун. Ҳозирги ғазалчиликда ҳам мақтаъ қўллаш анъанаси давом этмоқда. Масалан: Оқ қоғозим, сенга Эркин очди пинҳон ишқини, Сен бору мен бор, қалам бор, ўртада бегона йўқ.