камина

1. юқ. усл. Камтарлик ёки одоб юзасидан мен сўзи ўрнида ишлатилади.

Бу мақола каминаники. Каминанинг сизга бўлган ҳурмати ғоят самимий.

Камина ҳам суҳбатларингизни соғинганман. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

Хуллас калом, у маҳалда камина эндигина институтни битириб, ёшлар газетасига ишга кирганман. — О. Ёқубов, Излайман

Аслида камина ёзиш учун туғилган эканман Ҳаётим, ижодим, ёзувларимнинг булоғи сенсан, азизим. Шу булоқни мусаффо сақлагин. — Гулистон

2. эск. Содиқ хизматкор, қул.

[Салимхўжа:] Каминангиз бир ўзимман, қийинчиликларнинг қурбониман, хоним, ҳа, қурбониман. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

[Элликбоши:] Камина сизнинг илтимосингизни ерда қолдиришдан кўра ҳар қандай машаққатни ўз зиммасига олишни аъло кўради. — Ойбек, Танланган асарлар

Хива хонининг саройида ҳам каминанинг кўз-қулоқлари бор. — Ш. Тош матов, Эрк қуши.

men

• ~йи камтарин Ihr ergebener Diener
• ~йи қулингиз Ihr ergebener Diener