жавлон

1. ёки Жавлон урмоқ (қилмоқ)

2. 1) ҳозирлик кўрмоқ; отланмоқ; айланмоқ, сайр қилмоқ.

Маликайи айёр, агар турсанг сўзинг-да, Сенинг билан ёʻлга жавлон қилайин. — Гулшанбоғ

Мана бу от-арава сизники, сизга бердим, қани, ўтириб бир жавлон қилиб келинг. — Ойбек, Танланган асарлар;

3. 2) астойдил меҳнат қилмоқ; бирор соҳада ўзини кўрсатмоқ.

Биров меҳнат фронтида жавлон уриб, ажойиб хотира қолдирса, биров донишманд сифатида ёдгор қолдиради. — Н. Сафаров, Оловли излар;

4. 3) ўйноқламоқ.

У кузини юмди дегунча, хаёлида қорабайир жавлон қилар, тақаларининг тошларга урилиб тақиллаши қулоқларига эшитилаётгандай туюларди. — Ҳ. Ғулом, Маъшал;

5. 4) кўринмоқ, намоён бўлмоқ.

Ғуломжоннинг кўнглида яйраган қувонч баҳори кўзларида жавлон урди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

6. Жавлон (эркаклар исми).

• ~ қилмоқ (или урмоқ) 1) двигаться грациозно, изящно, кокетливо; 2) гарцевать

а refined, elegant, graceful, grace, beauty

жавлон урмоқ move gracefully

1. tayarlanıw, tayarlıq kóriw, atlanıw, aylanıw, qıdıraw

• ЖАВЛОН УРМОҚ

2. shın kewilden miynet etiw

3. kóriniw, payda bolıw

4. oynaqlaw