имонли

1. дин. Имони бор, худога, динга ишонувчи; эътиқодли, художўй.

тилга олинган ҳалоллик тушунчасига тўлиқ риоя этиш имонли инсонлардагина зуҳур бўлади. — Газетадан

2. Хиёнат қилмайдиган; ҳалол, виждонли.

Ҳозирда партияни чин имонли ва сиёсий тарбияга эга бўлган мустақил фикрли кишилар билан мустаҳкамлаш керак. — Газетадан

н faithful, religious

iymanlı, iymanı bar, isenimli, hadal, hújdanlı

1. gläubig

2. gewissenhaft, ehrlich, aufrecht

рел.рел. русчаверующий, честныйинглизчаfaithful, a man with a good faith, one who is loyal to one`s word of honourфрансузчаcroyant, fidèleарабчаمُؤْمِنٌ