ифтор

1. дин. Рўза кунлари шом пайтида ўтказиладиган рўзани очиш, оғиз очиш маросими; оғиз очиб овқатланиш.

Ифтор қилмоқ. Ифторга ўтирмоқ.

Афанди узун кун рўза тутиб толиққан эди, ифтордан кейин мачитга чиқмади. — Латифалар

Тоҳир кекса ота-онаси билан ифтор қилмоқда эди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

2. Ифтор вақтида бериладиган зиёфат, меҳмондорчилик.

[Миробид] Урф-одатларни ҳурмат қилади: ҳар йили беш-ўнта кишини ифторга чақиради. — В. Ғофуров, Вафодор

н iftar, breaking the Islamic fast

• ифтор қилмоқ break the Islamic fast; dine after fast in the evening

awız ashar

рел.рел. русчаежевечернее разговенье в дни мусульманского поста (уразы)инглизчаiftor (supper eaten in the evenings during the Ramathan fasting)франсузчаiftar (dîner du rupture du jeûne pendant le mois de Ramadan)арабчаإِفْطَارٌ