ибтидоий

1. кт. Кишилик тарихининг энг қадимги, дастлабки даврига оид, синфий жамиятдан олдинги.

Зеро, ибтидоий жамиятдан тортиб ҳозирги жамият босқичига қадар бўлган даврлар одам меҳнати самараси — Н. Сафаров, Оловли излар

2. Бошланғич, дастлабки.

Ибтидоий мактаб (эск.).

Шу оддий бир киши(ни), ибтидоий мактабнинг муаллимини, Аббосхондан тортиб Муҳаммаджон домлагача иззат қиладилар. — А. Қаҳҳор, Сароб

3. Оддий, элементар.

Мулла Шоҳнинг адабиёт билан машғулоти жуда содда ва ибтидоий эди. — С. Айний, Эсдаликлар

Меҳнатга иштиёқ бўлгани ҳолда унга муносабат жўн ва ибтидоий даражада турибди. — Газетадан

а 1. elementary, primary, essential

ибтидоий а қоидалар essential rules

2. primitive

ибтидоий а жамият primitive society

ибтидоий а одам primitive man

1. alģashqı, dáslepki, aldınģı

2. ápiwayı, elementar

Кишилик тарихининг энг қадимги, дастлабки даврига оид.İLKEL

1. (қадимий)ursprünglich

• ибтидоий жамият Urgesellschaft f
• ибтидоий одам Urmensch m

2. (содда)primitiv, einfach, unentwickelt