ҳаромхўр
haromxo‘rҳаромхўр
1. дин. Ҳаром, шариатда ман қилинган овқатларни истеъмол қиладиган.
Ҳаромхўр киши.
2. кўчма айн. Ҳаромтомоқ.
Нафси ёмон, ҳаромхўр, меҳнатни севмас, унга Текин таом, текин пул, айш-у таралла бўлса. — Уйғун
Бировнинг дўпписини бировга кийгизиб кун кўрувчи бунақа ҳаромхўрлар бозорда кезиб юришаркан. — Муштум
3. Ўлимтикларни еювчи (қушлар ҳақида).
Жилғанинг устида бир гала қорақуш ва калхатлар гир айланиб учиб юрарди. Отряд отларнинг бошини тортиб, ҳаромхўр қушларни томоша қилди. — П. Турсун, Ўқитувчи
ҲАРОМХЎР
1. Ҳаром, шариатда ман қилинган овқатларни истеъмол қиладиган.HARAM YİYEN
2. Ҳаромтамоқ.
Ҳаромхўр
- рел. употребляющий недозволенную шариатом пищу; нечистоплотный человек спонгер, парасите; оне вҳо эац фоод нот адмиттед бй шариаҳ қуи консомме ке қуи эст интердит пар ла чариа; корромпу آكِلُ الْحَرَامِ