ҳалқум

1. анат. Оғиз бўшлиғини қизилўнгач билан туташтирадиган ҳазм ёʻлининг бошланғич, олдинги қисми.

Мастонбиби ҳўплаган чойни ҳалқумидан ўтказолмади. — С. Аҳмад, Қадрдон далалар

Гоҳ Эргаш, гоҳ Одил ҳалқумигача сувга ётиб, қўл сиғадиган ҳар бир тешикни тинтишади. — Ҳ. Аҳмар, Ким ҳақ?

Ғазабидан ҳалқумига келиб тиқилган тупугини зўрға-зўрға ютди-да, яна қадамига қамчи босди. — Ҳ. Шамс, Душман

2. кўчма Отадиган қуролнинг ичи, оғзи; оғиз.

Қайси бир она фарзанди кўксини замбаракнинг оловли ҳалқумига тутиб беради? — С. Аҳмад, Ойдин кечалар

анат. горло, глотка

н throat

alqım, tamaq, jutqınshaq

Овқат ёʻлининг юқори қисми; кекирдак; бўғиз.BOĞAZ