фразеологизм
frazeologizmфразеологизм
тлш . Тузилишига кўра сўз бирикмасига, гапга тенг, семантик жиҳатдан бир бутун, умумлашган маъно англатадиган, нутққа тайёр ҳолда киритиладиган луғавий бирлик (масалан, томдан тараша тушгандай — тўсатдан, қўққисдан).
Асарда чуқур маъноли, ихчам, ҳикматона жумлалар — фразеологизмлар кўп учрайди. — ЎТА
Фразеологизмы.
- Фразеологизм (ибора)лар. Сўзларнинг турғун бирикуви. Бир тушунча, бир ҳолатни жозибадор ифода билан ёки ўзига хос бирикма ичида таъкидлаган ва асосий маъноларидан алоҳида маъноси бўлган қолиплашган бирикмаларга фразеологизмлар дейилади. Фразеологизмлар ўз тузилишидан қатъи назар, бўлинмас яхлит бирлик сифатида гап таркибига киради. Гап синтактик таҳлил этилаётганда фразеологизмни ташкил этувчи компонентларнинг эмас, иборанинг гапдаги синтактик вазифаси ҳақида сўз юритиш тўғри бўлади. Гап ичида фразеологизм бир лексик бирлик вазифасида бўлса-да, уни ташкил этувчи компонентларга ҳам эътибор қаратиш керак бўлади. Фразеологизмнинг гап ичида сўзлар билан боғланиши фақат унинг лексик бирикув қобилияти билан эмас, сўзлар билан грамматик жиҳатдан бирикиш қонуниятлари билан ҳам белгиланади. Фразеологизмлар синтактик қуршовда гапнинг бошқа бўлаклари билан узвий боғлиқ бўлади. Чунки улар шакл ва мазмуннинг яхлитлигини намоён қилгани боис ташкил этувчи компонентларнинг лексик-грамматик маънолари шаклидан