chag‘ir

1. esk. ayn. Chogʻir.

El qonidan ichishar chagʻir, Bari birday oʻgʻri, muttaham. — Mirtemir

2. Ola-bula, kulrang.

Bashirjon chagʻir koʻzli shofyorga zimdan qarab-qarab qoʻyar edi. — N. Aminov, Qahqaha

Sevargul jilmayibgina onasining chagʻir koʻzlariga tikilarkan, beixtiyor koʻnglidan shu fikr oʻtdi. — N. Qilichev, Chigʻiriq

ayn. Chaqir.

Chagʻir toshlar tovonimdan tishlab olgan, Qoʻllarimdan kiyikchalar ushlab olgan. — M. Yusuf

Olis, chagʻir toshli yoʻllardan Otda yelib oʻtamiz birga. — X. Davron

n chaghir, a type of red wine

n pebbles, gravel

1. q. chog‘ir

2. kúlreń, sur, boz

3. q. chaqir