бақироқ

1. Бақириб, шанғиллаб гапиришга одатланган; шанғи.

Бақироқ чол. Бақироқ туя — норинг, Бақироқ ота — ма-доринг. — Мақол

Хўжайин — бақироқ одам. — Ойбек, Танланган асарлар

Ўзи қўрқоқ бўлса ҳам, ўлгудек бақироқ, ваҳима. — А. Мухтор, Чинор

2. Ҳадеб овоз чиқараверувчи, нотинч (ҳайвонларга нисбатан).

Бақироқ сигир сут-сиз бўлар. — Мақол

Ёлғиз бола йиғлоқ бўлар, Ёлғиз туя бақироқ бўлар. Мақол.

Бақироқ эчкидай мунча шанғиллайсан. — Ж. Абдуллахонов, Хонадон

3. кўчма Шовқин-суронли; гулдуросли.

Офтоб акси тушиб нақшларга бўғилади бақироқ бозор. — Х. Даврон, Болаликнинг овози

Бақироқ булутлар қандай яхши! Шариллатиб ёмғир ёғиб юборди. — Мирмуҳсин, Умид

посл. крикун, шумливый

бақироқ туянинг бори яхши, бақириб тургани ундан ҳам яхши (букв. хорошо, когда в караване имеется крикливый верблюд, и еще лучше, когда он все время покрикивает), т.е. хорошо в семье (коллективе) иметь старейшину-главу, который бы вовремя одёргивал и следил за порядком

а loud, yelling, hollering (deafe- ningly loud), shouting, crying (out of pain, fright)

baqırawıq

Бақириб, шанғиллаб гапирадиган; шанғи.YAYGARACI, ŞATAMACI

lärmend, poltern, laut, kreischend, gellend