adoq

1. esk. ayn. Oyoq 1.

Quyosh yuzung koʻrub yerga yiqildi, Adogʻing tufrogʻini surma qildi. — Xoʻjandiy, Latofatnoma

2. 3-sh.birl. adogʻi. Tugash joyi, nihoyasi.

Odatda har qanday hikoyaning ham boshi, oʻrtasi, adogʻi boʻladi. — N. Safarov, Olovli izlar

Ahmad sunbulani — yozning adogʻi, kuzning boshlanishini yaxshi koʻrardi. — F. Musajonov, Himmat

1. ayaq

2. aqırayaǵı, juwmaǵı, sońı