адоқ

1. эск. айн. Оёқ 1.

Қуёш юзунг кўруб ерга йиқилди, Адоғинг туфроғини сурма қилди. — Хўжандий, Латофатнома

2. 3-sh.birl. адоғи. Тугаш жойи, ниҳояси.

Одатда ҳар қандай ҳикоянинг ҳам боши, ўртаси, адоғи бўлади. — Н. Сафаров, Оловли излар

Аҳмад сунбулани — ёзнинг адоғи, кузнинг бошланишини яхши кўрарди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

1. ayaq

2. aqırayaǵı, juwmaǵı, sońı