закот

1. дин. Шариатга мувофиқ, пулдор, бадавлат мусулмоннинг ўзига қарашли мол-мулки ва даромадининг қирқдан бир улуши миқдорида (рўза вақтида) бева-бечораларга, камбағал-қашшоқларга берадиган хайр-садақаси.

Мана, Фарғонанинг энг азиз, энг бадавлат, энг халқпарвар одами — Содиқ-жон бойвачча яқинда бутун Қўқон халқига закот бердилар. — К. Яшин, Ҳамза

2. тар. Ўрта Осиё хонликларида: чорва ва мол-мулкнинг қирқдан бир улуши миқдорида ҳар йили хазина фойдасига олинган солиқ.

Солиқларнинг учинчи тури — закот — мол-мулкдан олинадиган давлат солиғи эди. — Ф. Озодаев, Тошкент тарихидан очерклар

деҳқонлар косиблар ҳамиша амирнинг хирож, закот сингари солиқларининг жабрини тортар хонавайрон бўларди. — Газетадан

дин. zákat