ye
е- [ji:] esk. shoir
- АЪЗО 1.Herhangi bir topluluğu oluşturan bireylerden her biri, aza. 2.(Omurgalılarda) Kol ve bacaklar.
- Яман
- yemoq – есть – eat. Müsülman qarïštï ičin et yešin – Musulmonlar bir-biri bilan kurashdi, ich-etini yeyishdi – Мусульмане в замешательстве, поедают друг у друга плоть – Muslims are in confusion, they each other’s flesh (QBH, 183₁₄).
- yeng – рукав – sleeve. Yaqa yeŋ tutar – Yoqasidan, yengidan tutadi – Будет держать за ворот и рукава – Will keep the gate and sleeves (QBK, 207₃).