хос

1. Бирор кимса ёки нарсанинг ўзигагина оид, ўзидагина бўладиган.

Болаларга хос қилиқ. Раҳбарнинг ўзига хос иш услуби.

Клара аёлларга хос чиройли ҳаракат билан сочини орқасига ташлаб юборди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Чол кексаларга хос боқиш билан бир зум тикилди: — Кел, чироғим, нима хизмат? — Ойбек, Танланган асарлар

2. Бирор шахснинг ўзигагина тегишли бўлган, ўзигина фойдаланадиган; шахсий.

Оқ отлиқ Бобур мирзо юздан ортиқ беклари ва хос навкарлари билан тоғ этагига яқинлашиб қолган эди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

1. присущий, свойственный, характерный

2. специфический

а peculiar, characteristic, specific

1. tán, ózine tán, tiyisli

2. jeke, jeke ózine tiyisli, jeke ózi paydalanatuǵın

Бирор кимса ёки нарсанинг ўзигагина оид.HAS, ÖZGÜ

eigen, bezeichnend, charakteristisch, typisch

peculiar