вақтли

1. айн. 1 вақтинчалик.

Ер ислоҳоти — вақти кампания. — А. Қаҳҳор, Сароб

Шундай қилиб, вақтли маконни ташлаб, шаҳарга келдилар. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. Одатдагидан, белгили вақтдан олдин; эрта, барвақт.

Вақтли келинг. Болалар вақтли ётиб ухлашди.

— Эсизгина, — дедим ўз-ўзимга, — вақтлироқ уйланган эканман. — Гулдаста

Жума куни эрталаб дўконни вақтли очдим. — Гулдаста

1. временный

2. периодический

• вақтли матбуот периодическая печать

а temporary, provisional, ten- tative

waqıtlı, waqtınan burın

1. Барвақт, эрта.ERKEN

2. Доимий бўлмаган, ўткинчи.GEÇİCİ, EĞRETİ

1. zeitweilig, provosorisch

2. früh, früher