ваҳм

1. айн. 1 ваҳима.

Ўлимнинг ваҳмидан ҳар дам юрак тўлганга йиғлайман. — Ҳамза

Чолнинг ваҳми, Ҳасан сўфининг ерга ётиб қулоқ солиши Ғуломжонларни ҳайрон қолдирди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Унинг овозидан қўрқинч аралаш ташвиш, боя ўзи айтганидек, ваҳм аломатини сезган Шерали хохолаб юборди. — С. Кароматов, Олтин қум

Бари чопқу олдда, Эркин, не учун ваҳм айладинг — Э. Воҳидов, Муҳаббат

Барот полвоннинг хотини уйда ёлғиз; эри ҳам, ўғли ҳам гузарда кўчадаги хотинлар чувури, болалар йиғиси юрагига ваҳм соларди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. айн. 2 ваҳимали.

Кейинги кунларни Анор-хон ваҳм ўйлар билан ўтказди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

н panic, fear, scare, fright