Ўзбекча-туркча изоҳли луғат
-
1.DEVİR, DEVRE 2.SIRA, DİZİ 1.Маълум давр ичида такрорланиб турадиган иш, ҳодиса, жараён ва ш.к. нинг ҳар бир давраси. 2.Бир бутунни ташкил этган маъруза, концерт ва ш.к. мажмуи.
Адабиёцҳунослик терминларининг изоҳли луғати
-
(гр. kyklos — доира, айлана, ғилдирак сўзидан) — туркум, цикл. Мавзу, ғоя, қаҳрамон, тарихий давр, поэтик руҳ, воқелик ўрни жиҳатидан умумийликка эга бўлган бир жанрга мансуб асарлар мажмуаси. Масалан, худолар ҳақидаги қадимги грек мифлари, Байроннинг шеърий поэмалари, Шекспирнинг тарихий драмалари, С. Есениннинг «Эрон тароналари», М. Горькийнинг «Америкада» номли очерклари ва ҳ. к. Ўзбек совет адабиётида Миртемирнинг «Лениннинг жилмайиши», «Зулфиянинг «Юрагимга яқин кишилар», Ҳ. Худойбердиеванинг «Одамларга олқишларим», «Муҳаббат, муҳаббат», «Ватан ҳақида ёзганларим», «Қўлларимга ишониб яшайман», Абдулла Ориповнинг «Арманистон» каби асарлар туркуми мавжуд.
Металлургия терминларининг изоҳли луғати
-
кйкле ['saıkl] (цикл): даврий қайтариладиган ҳодисалар системасидаги жараёнлар мажмуи, бунда маълум кетма-кетликда ўзгарадиган объект яна дастлабки ҳолатга қайтади.
Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш
