Adabiyotshunoslik terminlarining izohli lugʻati
-
(гр. tragos — эчки ва ode — қўшиқ сўзларидан) — трагедия, фожиа. Асосида келиштириб бўлмайдиган зиддият ётувчи, оқибатда фожиа билан туговчи драматик турга мансуб жанр. Трагедия ўз асосидаги конфликтнинг характери ва характерларнинг ўзига хослиги билан драма ва комедиядан ажралиб туради. Трагедиядаги конфликт жуда ҳам шиддатли, кескин бўлиши билан бирга, у ҳамма вақт ижтимоий-сиёсий тараққиёт, инсониятнинг илғор маънавий ҳаёти билан боғлиқ ҳолда ҳал этилади. Шунинг учун ҳам трагедияда инсон маиший ҳаётининг, тарихий тараққиётнинг муҳим масалалари фалсафий тарзда кескин ҳал этилади. Ҳаётдаги икир-чикир воқеа-ҳодисалар, маҳаллий ёки шахсий коллизиялар трагедия учун асос бўла олмайди. Мана шуларни назарда тутган улуғ рус танқидчиси В. Г. Белинский трагедияга «драматик поэзиянинг олий босқичи ва гултожидир», деб баҳо берган эди.
Maqoladagi xato haqida xabar berish
