Адабиёцҳунослик терминларининг изоҳли луғати
-
адабиётнинг қудратли воситаларидан биридир. Адабий асарларда типикликни ифода қилиш адабиётнинг улкан ролини кўрсатади, уни ҳақиқий ҳаёт дарслигига айлантиради. Китобхон бадиий асарлардаги типиклик орқали жамиятнинг қонуниятлари ва илғор тенденциялари билан танишади, шу асосда унинг дунёқараши кенгаяди. Ҳақиқий бадиий асарларда типиклик индивидуал ҳодиса ёки шахс орқали ифодаланади. Шунинг учун Ф. Энгельс «... ҳар бир шахс тип, шу билан бирга аниқ шахсдир», деган эди. Типиклик турли даврларда турлича характер касб этган. Чунончи, қадимги кишилар ов эпизодини, меҳнат фаолиятини
Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш
