Адабиёцҳунослик терминларининг изоҳли луғати
-
(гр. tauto — сўзидан олинган бўлиб, у айнан logos — сўз маъносини англатади) — тавтология. Айнан бирор фикр ёки таърифнинг бошқа сўзлар ёки иборалар билан ифодаланиши. Тавтология поэтик нутқ таъсирчанлигини ва ифодалилигини кучайтириш учун такрор кўринишларидан бири сифатида кенг қўлланилади. Прозаик нутқда қўлланиладиган
Психология терминларининг изоҳли луғати
-
(юнон. tauto ўшанинг ўзи, logos — сўз, ғоя) — тавтология; муайян нарса ёки ҳодисани, унинг муҳим белгиларини кўрсатиш орқали эмас, балки унинг ўзи орқали таърифлашдан иборат фикрлаш процессидаги мантиқий хато. Мас., «Қобилият кишининг бирор фаолият турига қобилиятли бўлишидир» қабилидаги тариф.
Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш
